Jokkebrokken

Ik lees een tweet van Renske Leijten. Ze schrijft over Tamara die een gesprek had met de Belastingdienst. Tamara is géén fraudeur. Er was weliswaar een “signaal”, maar er is niets onderzocht of bewezen. Ze moest wel álles terug betalen, huwelijk kapot en dik trauma.
Tamara is een van de honderden, nee, waarschijnlijk duizenden ouders, van wie ten onrechte de opvangtoeslag werd stopgezet en teruggevorderd.

Wat heeft de ambtelijke top van de Belastingdienst bewogen om zich onrechtmatig bevoegdheden toe te eigenen?  Waarom worden deze ambtenaren die buiten hun boekje zijn gegaan, niet persoonlijk aansprakelijk gesteld?
De top van de Belastingdienst die al in 2013 wist dat onschuldige burgers de dupe zouden worden van controles.
De top die loog tegen de Nationale Ombudsman, stukken achterhield in rechtszaken en voor de Tweede Kamer.

Vandaag debatteert de Tweede Kamer opnieuw met Menno Snel, staatssecretaris van Financiën, over deze kinderopvangtoeslagaffaire.
Ik vraag me af waarom Snel geen schoon schip maakt in de ambtelijke top van de Belastingdienst.
De Belastingdienst die veel langer doorging met het onwettelijk behandelen van ouders dan Snel in eerste instantie beweerde. De werkwijze werd niet in 2016 aangepast.
Ook ná 2016 werden toeslagen stopgezet en kregen ouders geen tweede kans om de juiste informatie aan te leveren, ondanks het feit dat het wettelijk verplicht is om een aanmaning of herinnering (rappel) te sturen, voordat de toeslag wordt stopgezet of opgeschort.
En Snel wist dat.
Het is moeilijk om schoon schip te maken als je zelf niet de waarheid spreekt.

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.