Maandelijks archief: februari 2014

Besluit gemeenteraad over Retailpark Almere Poort uitgesteld

In de kwestie Retailpark Almere Poort speelt een aantal partijen een rol:
-Dura Vermeer, projectontwikkelaar van Retailpark Almere Poort, ontving aanvankelijk een vergunning om in Poort een breed scala aan winkels te openen.
-Ondernemers Vereniging Stadshart Almere, waren bang voor enorme concurrentie en niet blij met het verlenen van deze vergunning.
-Unibail Rodamco, eigenaar van het winkelgebied in het Stadshart, tekende beroep aan tegen de verleende omgevingsvergunning.
-Henk Mulder (PvdA), wethouder Duurzame Ruimtelijke Ontwikkeling, is portefeuillehouder.
-Gemeenteraad Almere.
-Buitenmere Properties, eigenaar van winkelcentra DoeMere en Buitenmere, dreigt op dit moment met een miljoenenclaim als het retailpark in Poort doorgaat. De eigenaar is bang voor concurrentie en voor verhuizing van ondernemers van DoeMere naar Poort.

Versmalling brancheringslijst
Eind 2012 vindt er tijdens de politieke markt een discussie plaats over het retailpark. Naar aanleiding hiervan gaat de gemeente in gesprek met Dura Vermeer, de projectontwikkelaar. Uitgangspunt hierbij is om de komst van het retailpark niet ten koste te laten gaan van het stadscentrum en ondermeer te kijken of de overeengekomen branchering kan worden beperkt. Dat betekent dat bijvoorbeeld grote kledingzaken, babywinkels, drogisterijen, boekhandels et cetera niet langer als hoofdassortiment in het retailpark worden toegestaan.
In de praktijk betekent deze versmalling van de brancheringslijst dat de beleggingswaarde van het Retailpark afneemt. Hiervoor zijn compensatieafspraken gemaakt.
 

Wat vindt de raad?
Donderdagavond 13 februari presenteert Henk Mulder het raadsvoorstel aan de gemeenteraad. In het voorstel zijn de aanscherping van de brancheringslijst en de compensatieafspraken opgenomen. Mulder benadrukt dat het doel is om de ontwikkeling van het Retailpark in Almere Poort mogelijk te maken, maar daarbij de concurrentiepositie van het Stadshart Almere niet uit het oog te verliezen.
“De kosten van de compensatieafspraken liggen tussen de 1 en 1,5 miljoen. Maar…Mocht de raad het hele retailpark niet door willen laten gaan, dan kost dat het college tussen de 9 en 12 miljoen”, zegt Mulder. In dat geval zal de projectontwikkelaar een schadeclaim indienen voor gemaakte plankosten, compensatie van schadeclaims van al gecontracteerde partijen, waaronder de huurders en compensatie voor omzet- en margederving.

Toon van Dijk (PVV) vindt dat er vanaf het begin behoorlijke desinformatie aan de raad verstrekt is, met name door de toenmalige wethouder Adri Duivesteijn. “Het college heeft zitten slapen op het moment dat de omgevingsvergunning werd afgegeven”, aldus Van Dijk. Hij wil een sorry van de wethouder horen en is “bijzonder teleurgesteld als blijkt dat Mulder het boetekleed niet wil aantrekken”.
Adriana Begeer (PvdA) merkt op dat de onderhandelingspositie van de gemeente niet makkelijk is geweest en vindt dat er een mooi resultaat ligt. Miranda Joziasse (VVD) is het daarmee eens. “Ik wil de wethouder feliciteren met het resultaat. De VVD is tevreden!”
Cocky Kuijpers (D66) vraagt zich af hoe de wethouder omgaat met de reacties uit Doemere. SP’er Ed Naaktgeboren sluit zich daarbij aan. “De brief van Doemere liegt er niet om”, zegt hij.

Brief Buitenmere Properties
In deze brief schrijft Buitenmere Properties, eigenaar van winkelcentra DoeMere en Buitenmere, dat veel branches welkom zijn in Poort, waaronder doehetzelf en wonen. Juist in die branches is DoeMere gespecialiseerd! De eigenaar vindt het onbegrijpelijk dat men niet heeft mee kunnen overleggen in het onderhandelingsproces, temeer daar er in 2006 met de gemeente een samenwerkingsovereenkomst is aangegaan voor een investering van vele miljoenen, waarin sprake was van een niet-concurrerend themacentrum (sport, spel en leisure) in Poort. Naaktgeboren attendeert de raad op deze samenwerkingsovereenkomst. “Volgens mij is deze overeenkomst niet gekoppeld aan het retailpark,” reageert Mulder, “maar als het anders is, laat ik het weten.” Van Dijk neemt echter geen genoegen met deze reactie en wil inzicht in de overeenkomst. Naaktgeboren ondersteunt dit verzoek.
Op 20 februari wordt het raadsvoorstel nog een keer geagendeerd. Vermoedelijk wordt er dan een besluit genomen.

 

 

 

 

“De heren bankiers hebben er een klerezooi van gemaakt”

“U hebt de bijna-ondergang van het kapitalisme bewerkstelligd, waar communistische partijen sinds de Tweede Wereldoorlog in heel Europa niet in zijn geslaagd.” Ewald Engelen houdt een vurig betoog. Mensen in de zaal lachen en applaudisseren. Wilfred Nagel van ING staart nors voor zich uit, alsof hij in een te zure appel heeft gebeten.

Vanavond, 3 februari ben ik bij het drukbezochte debat in De Balie over het Verweesde Bankwezen. Aanwezig zijn: Wilfred Nagel en Maurice Oostendorp, leden van de Raad van Bestuur van ING en van SNS Reaal, Sweder van Wijnbergen, hoogleraar macro-economie aan de Universiteit van Amsterdam, Ewald Engelen, hoogleraar financiële geografie aan de Universiteit van Amsterdam en Kees Vendrik, lid Algemene Rekenkamer.
Nooit gedacht dat de banken nog eens mijn interesse zouden hebben. Totdat ik twee uitzendingen van Radar zie over de schuldvraag en de bankencrisis. In begrijpelijke taal! Die uitzendingen raken me en mijn interesse is geboren.

Nagel benadrukt dat er veel óver banken gesproken wordt, maar vanavond ook mét de banken. En dat vindt hij goed. Ook vertelt hij dat nu, in vergelijking met een aantal jaren geleden, het risicodragend vermogen van de banken ongeveer verdubbeld is. “We hebben een redelijk efficiënt bankwezen, maar er is nog veel voor verbetering vatbaar”, hoor ik Nagel zeggen. “Zo moet er gezorgd worden voor simpele transparante producten tegen een faire prijs.”
Dat klinkt mooi! Ik vind het een hele geruststelling.

Dialoog
Daarna is het woord aan Oostendorp, die begint met een verwijzing naar het thema van het debat: “Het verweesde bankwezen…dat wil zeggen dat de banken geen ouders meer hebben.”
Oef, niet best, lijkt mij.
Oostendorp hoopt dat er over tien jaar herstel van vertrouwen is. “Een klant vertelde ooit aan mij dat hij 2 procent rente op zijn spaargeld krijgt, dat hij 4 procent rente voor zijn hypotheek betaalt en dat dit betekent dat wij 2 procent in eigen zak steken.” Hij benadrukt dat de bank gezamenlijkheid met de klanten zoekt en de dialoog wil aangaan. “Polarisatie is niet zinvol om tot verandering te komen. Er is een publiek manifest nodig om het vertrouwen te herstellen.”
De dialoog aangaan…Dat hoor ik vaak. Wie wil dat niet, tegenwoordig? Maar wat betekent het eigenlijk écht? Hoeveel invloed heb je als er een dialoog met je wordt aangegaan? Betekent dat je mag mee-beslissen of alleen maar zeggen wat je vindt?
Na de ‘bankenheren’ is het woord aan Sweder van Wijnbergen, hoogleraar macro-economie aan de Universiteit van Amsterdam. Volgens hem komen banken niet weg met de mededeling dat ze transparant moeten zijn. “Wat doe je als je ziet dat iemand zich de afgrond in werkt? Laat je hem dan daarin storten of ben je eerlijk, met het risico dat de klant naar een andere bank gaat?” vraagt Van Wijnbergen. In Amerika is afgedwongen dat banken meer eigen vermogen en meer regelgeving hebben. Volgens van Wijnbergen zou dat ook hier moeten gebeuren. “Banken met meer eigen vermogen hoeven minder gauw bij de overheid aan te kloppen als iets tegenzit.”

Collectief trauma
Ewald Engelen, hoogleraar financiële geografie aan de Universiteit van Amsterdam, ziet dat de fase van de ontkenning na een groot collectief trauma voorbij is. Bankiers beseffen nu dat ze de dialoog moeten aangaan. Vanavond is lovenswaardig. “Maar laten we niet vergeten,” zegt Engelen, “dat de heren bankiers er een klerezooi van gemaakt hebben! En dat er 120 miljard euro nodig was om ervoor te zorgen dat de kladderadatschj niet groter werd. Waarschijnlijk zijn we in 2017 pas weer op het niveau van 2008.” Maar Engelen wil ook vooruit kijken: hij vindt het “fantastisch dat we hier zitten”. Volgens hem is er inmiddels de nodige zelfreflectie bij de banken. Zo heeft Engelen onlangs zestig highpotentials van ING toegesproken. “Wie schetst mijn verbazing toen ik hen allemaal in een kring in vrijetijdskleding zag zitten en hun gesprekken gingen over ‘energie zoeken’, ‘dichtbij jezelf blijven’ en meer van dit soort klef spul. Dat was anders dan twee jaar geleden toen allen een pak en das droegen en het over liquiditeitsratio’s en solvabiliteitsratio’s ging.”
Kees Vendrik, lid Algemene Rekenkamer, signaleert dat de kredietverschaffing voor het MKB problematisch is en vindt dat er op korte termijn antwoord moet komen. Nagel herkent dit beeld niet en ziet ook niet aan de cijfers dat de banken de hand op de knop houden.

Ook al houdt de bank volgens Nagel de hand niet op de knop, feit is dat de last van de crisis voor een heel groot deel wordt afgewenteld op de burger. En die burger houdt wél de hand op de knip, met alle gevolgen van dien. Dat dit consequenties heeft voor het MKB én voor de werkgelegenheid, staat buiten kijf, lijkt mij.