Categorie archief: Vermaak

Achtervolging

Samen met een collega neem ik drie interviews af op verschillende locaties in Amsterdam. Na het eerste interview wandelen we naar de plek waar het tweede plaatsvindt. Terwijl we aanbellen, horen we ineens door de intercom een mevrouw luid spreken. Lopend  naar de tweede verdieping blijven we de stem horen. Boven aangekomen wordt er koffie voor ons gehaald en, terwijl we onze jassen uittrekken, wijst mijn collega plotseling naar mijn tas. “Daar komt het geluid uit”, zegt ze. Vliegensvlug haal ik de voice recorder uit mijn tas, waarmee ik zojuist het eerste interview heb opgenomen. Die staat nog aan! De stem, die ons achtervolgde, blijkt de stem van mijn collega te zijn, die tijdens het interview vragen stelde.
Snel zet ik het apparaat uit.

Paniek

Mijn droom is eindelijk uitgekomen. Daar staat hij, mijn nieuwe auto, waarvoor ik jarenlang gespaard heb. Een Suzuki Swift, metallic wit, een auto met klasse en toch sportief. Goede instap, lekker hoge stoelen, geen pijn in de rug meer. Oh ja, en met automatische vergrendeling! Zo’n auto waarbij je nonchalant de deuren sluit, terwijl je alvast wegloopt. Geen zoeken meer in het donker naar waar het slot zit.

Vandaag zal ik voor het eerst mijn auto een wasbeurt geven bij het tankstation verderop. Er is één klant voor me. Het is koud, het vriest. Eindelijk ben ik aan de beurt. De man voor mij rijdt met zijn auto weg en ik rijd snel mijn Swift naar binnen. Op het moment dat ik uitstap gaan de deuren dicht. Deuren dicht? Hoe kan dat nou? Ik heb niet eens mijn munt in de gleuf kunnen gooien. Wat moet ik doen als zo meteen het programma gaat draaien? Je gaat gewoon tegen de muur staan, er is ruimte genoeg, je wordt echt niet meegewassen, spreek ik mezelf toe. In paniek grijp ik naar mijn mobiele telefoon en probeer mijn man te bellen. Maar om de een of andere duistere reden valt mijn mobiel steeds uit. Ook dat nog. Er zit niets anders op dan maar te wachten. Nou ja, wachten? Op wie? De wasstraat is aan de achterkant van het tankstation gelegen. Stel je voor dat er niemand meer komt? Mijn paniekgevoelens dreigen met me aan de haal te gaan. Een poos sta ik daar en vraag me af wat ik moet doen als ik naar het toilet moet. Of als er écht niemand komt. Gelukkig arriveert er na een tijdje weer een klant.  Ik zwaai heftig door het beslagen raam. De man stapt lachend uit en begrijpt mijn gebarentaal onmiddellijk. Een minuut later ben ik bevrijd.

De verkoopster legt uit dat elke klant die een wasmunt koopt te horen krijgt dat de deuren eerst dicht gaan als een klant wegrijdt en dat je dus moet wachten totdat dat gebeurd is. Zo werkt dat als het buiten vriest.

Weet ik veel. Op de dag dat ik thuiskwam met mijn nieuwe auto, gaf mijn man mij een munt voor een wasbeurt. Heel attent! Vooral niet denken aan wat er had kunnen gebeuren als ik niet zo snel met mijn auto naar binnen was gereden.